Afgelopen zaterdag moest het derde elftal van TFS afreizen naar Waskemeer. Het team werd aangevuld met drie spelers van de O17, omdat we nog steeds wat krap in de spelers zitten.
Siemen stond deze middag op doel. Hij had afgelopen donderdag tijdens de training als keeper zoveel indruk gemaakt op de trainer dat hij direct promotie maakte. Waarschijnlijk wil nu niemand meer op donderdagavond op doel staan, maar dat is een probleem voor later. Siemen keepte overigens geen onaardige wedstrijd. Aan zijn reflexen was goed te zien dat hij op de boerderij gewend is om vee te vangen.
Ook was dit de dag waarop Yousef zijn debuut maakte in het tenue van TFS. Deze man hebben we opgepikt van de vrije transfermarkt en hij voetbalde voorheen in Groningen. Hij heeft inmiddels een paar keer met ons meegetraind en speelde nu dus ook zijn eerste wedstrijd. We hopen dat de uitslag van vandaag geen invloed heeft op zijn verdere carrière bij ons.
Dan de wedstrijd. Deze was nog maar net begonnen toen Petrus besloot alle sluizen van de hemelpoort open te zetten. Fatsoenlijk voetballen was daardoor even onmogelijk: het was vooral glijden, glibberen en proberen overeind te blijven.
Toen het weer wat droger werd, sloeg Waskemeer al snel toe. Er werd vrij eenvoudig door onze defensie heen gespeeld, waarna de bal werd voorgelegd en netjes afgerond. Siemen was kansloos: 1-0.
Daarna kregen we toch een paar mogelijkheden op de gelijkmaker, maar we waren te slordig aan de bal. Vervolgens was het opnieuw Waskemeer dat vrij eenvoudig wist te scoren, ditmaal vanuit een corner: 2-0.
Het was bijna tijd voor de thee, maar niet voordat Waskemeer ook de 3-0 binnentikte. Waarschijnlijk om er zeker van te zijn dat we in de tweede helft niet ineens allerlei gekke ambities zouden krijgen.
Toch hadden we nog een klein beetje hoop. Vorig jaar stonden we hier bij rust immers met 1-4 voor, om uiteindelijk met een 4-4 gelijkspel naar huis te gaan. In Waskemeer kunnen blijkbaar gekke dingen gebeuren. Met dat idee begonnen we vol goede moed aan de tweede helft.
Die goede moed hield alleen niet heel lang stand. Na een paar minuten kwamen we er al achter dat zo'n wonder er dit seizoen niet in zat. Het werd achtereenvolgens 4-0, 5-0, 6-0, 7-0 en 8-0.
Gelukkig was daar als slotakkoord nog Arie. Na een schot van Tjeerd, dat in eerste instantie werd gepareerd door de keeper van Waskemeer, stond Arie precies op de goede plek. Hij bleef koel en wist de bal tegen de touwen te werken: 8-1! De eer was gered.
Een eervolle vermelding gaat ook naar Hein en Jakob Jan. Ook zij waagden nog een dappere doelpoging, maar de keeper van Waskemeer toonde geen genade en wist beide schoten te keren.
Kortom, een wedstrijd om snel te vergeten. Gelukkig krijgen we komende donderdag alweer een herkansing. Dan wacht Udiros en spelen we om 20.15 uur in Nieuwehorne.
Reactie plaatsen
Reacties