Na de deceptie van vorige week stond er dit weekend weer een zware dobber op het programma: RWF 4, de koploper van de competitie. RWF, de club waar de vedetten Vd Schaaf en Postma hun voetbalcarrière zijn begonnen. Na een paar jaar gevoetbald te hebben op sportpark Boskdobbe maakten ze de transfer naar TFS 3, waar ze nu wekelijks hun voetbalkunsten tonen aan het publiek.

Afgelopen zaterdag stond er een prachtig affiche op het programma: ’t Twadde nam het thuis op tegen koploper RWF 3. Onder een heerlijk voorjaarszonnetje werd er om 12:30 afgetrapt. Op papier een zware dobber, want de ploeg uit Frieschepalen staat niet voor niets bovenaan en beschikt over de nodige kwaliteit.

Afgelopen donderdagavond stond de thuiswedstrijd tegen Blue Boys 2 op het programma. Beide ploegen konden rekenen op wat versterking, aangezien zowel het eerste van TFS als dat van Blue Boys vrij was. Dat was direct te merken: het tempo lag net even wat hoger en het publiek kreeg zowaar een wedstrijd voorgeschoteld die het aanzien meer waard is dan normaliter.

Afgelopen zaterdag stond de derby tegen Houtigehage 2 op het programma. Beide ploegen doen het dit jaar niet best en bungelen onderaan de ranglijst. Tot afgelopen weekend hadden we echter nog drie punten meer dan Houtigehage, en dat wilden we graag zo houden. Qua team waren we redelijk compleet: we misten alleen Rienk Jan door een blessure, Fokke hield rust vanwege een hardloopwedstrijd en Folkert Sjoerd moest werken. Het team werd aangevuld met Tygo, Frits en Stijn, dank hiervoor!

Afgelopen zaterdag reisde het vlaggenschip af naar sportpark Rodenburg in De Like, waar de ontmoeting met Tolbert-Leek Combinatie op het programma stond. Een duel met belangen, De gastheren stonden één plek onder TFS en moesten winnen om afstand te nemen van de directe degradatieplaats, terwijl de Kompenijsters minimaal een punt nodig hadden om zicht te houden op de veilige negende plek.Onder dreigende wolken, maar met slechts wat lichte regen, werd er iets na half drie afgetrapt onder leiding van scheidsrechter Van der Molen. Wat volgde was echter geen wedstrijd die de boeken in zal gaan als een voetballend spektakel. Sterker nog: menig neutrale toeschouwer had na 45 minuten waarschijnlijk al eieren voor zijn geld gekozen. Na een aftastende beginfase, waarin de bal vooral hoog over en weer ging tussen beide defensies, kantelde de wedstrijd al vroeg. In de 7e minuut brak de snelle spits van TLC door achter de verdediging. Rechtsback Mulder probeerde te herstellen, maar kwam in een lastige positie terecht en raakte de aanvaller. Tot verbazing van velen trok de scheidsrechter direct de rode kaart. Een discutabele beslissing, waarbij Mulder lichtjes in de mangel gebracht wordt en zeker gezien de slechte aanname van de spits en de twijfel of hij überhaupt nog bij de bal kon komen.Het was het startsein voor een lange middag vol frustratie en irritatie aan Kompenijster zijde, gericht op zowel de leidsman als alles wat TLC was. De daaropvolgende vrije trap op de rand van het zestienmetergebied werd overigens knap gepareerd door keeper Geert Kroeze. Met nog ruim tachtig minuten te spelen en een man minder leek TFS een loodzware middag tegemoet te gaan. Opvallend genoeg viel dat in de eerste helft nog mee. TLC wist nauwelijks gevaar te stichten uit open spel en Kroeze werd zelden echt op de proef gesteld.

Afgelopen woensdagavond mocht ’t Twadde aantreden voor de inhaalwedstrijd tegen Bakkeveen 2. Eerder in maart ging deze wedstrijd niet door wegens een een probleem aan de velden bij Bakkeveen, maar op een zwoele woensdagavond kon het circus dan eindelijk doorgaan. Na de eerdere thuisoverwinning was het doel duidelijk: opnieuw drie punten pakken.Al werd vanaf de aftrap al snel duidelijk dat dit zo’n avond zou worden... eentje waar werkelijk "niks aan is".We kregen te maken met een elftal vol 17-, 18- en 19-jarige “pubers” die op sommige vlakken nog wel wat opvoeding konden gebruiken. Terwijl de vape nog ergens in het doel lag, floot de scheidsrechter voor het begin.Ook qua opstelling was het weer puzzelen. Vaste doelman Geert Kroeze had zich eerder vorige week te goed laten zien bij het vlaggenschip en mag daardoor nog even bij het eerste blijven. Gevolg: hij mocht vooral níet meedoen bij ’t Twadde, stel je voor dat hij geblesseerd raakt. Met de huidige blessurelijst geen onlogische, maar wel onhandige keuze. Gelukkig was Jesse Kats opnieuw bereid om de handschoenen aan te trekken. En dat deed hij verdienstelijk. Bakkeveen bleek, zoals verwacht, technisch vaardiger. Waar bij de Kompenijsters sommige draaicirkels nog het formaat van een vrachtwagen hebben, tikte de thuisploeg er vrolijk op los. Op kunstgras komt dat toch net wat beter tot zijn recht dan de klassieke lange bal. TFS werd dan ook veelvuldig teruggedrongen op eigen helft.Maar zolang Jesse Kats onder de lat stond, bleef TFS overeind. Met meerdere knappe reddingen en goed mee doen hield hij de nul, voorlopig.Het werd nog lastiger toen Klaas Nijboer volgens de scheidsrechter een doorgebroken speler neerhaalde. Zonder twijfel: tien minuten tijdstraf. Niet veel later kreeg Bakkeveen een vrije trap op een gevaarlijke plek. Je kent het wel een grote muur neerzetten en hopen dat je hem blockt. De bal ging via Jelle Bos, via de paal en uiteindelijk in de handen van Kats. Dezelfde Kats knalde de bal ver naar voren, waar Jorrit Tjassing een sprintduel voor gevorderden uitvocht, won en de bal koelbloedig binnen schoof: 0-1. Compleet tegen de verhouding in, maar o zo lekker en bijna gelijkwaardig met een criminele diefstal. Even later leek het nog mooier te worden toen Frits van der Meer van 30 meter afstand uithaalde, maar zijn inzet spatte uiteen op de lat. In de tegenaanval deed Bakkeveen wat TFS naliet: scoren. 1-1. Kort daarna klonk het rustsignaal.In de rust werden de Kompenijsters voorzien van een bijzonder culinair hoogstandje: gloeiend hete ranja. Ja, echt. Hete ranja. Met hernieuwde energie begon TFS aan de tweede helft. Hein van der Heide nam plaats in de spits en Jehannes Nijboer maakte na blessureleed voorzichtig in het centrum van de verdediging z'n minuten weer. Jesse Kats verruilde zijn keepershandschoenen voor een veldpositie, terwijl Tygo Bron het doel overnam en dat deed hij overigens meer dan prima.TFS kreeg iets meer grip op de wedstrijd en wist zich vaker op de helft van de tegenstander te melden. Maar kansen? Nauwelijks. Alleen Jacco van der Veen kwam dichtbij met een prachtig schot dat nét over de kruising zeilde. Daar tegenover sloeg Bakkeveen toe op het moment dat je het niet wilde: uit een counter werd het 2-1 na een één-op-één situatie met Tygo.