't Twadde laat zich gek maken in Bakkeveen
Afgelopen woensdagavond mocht ’t Twadde aantreden voor de inhaalwedstrijd tegen Bakkeveen 2. Eerder in maart ging deze wedstrijd niet door wegens een een probleem aan de velden bij Bakkeveen, maar op een zwoele woensdagavond kon het circus dan eindelijk doorgaan. Na de eerdere thuisoverwinning was het doel duidelijk: opnieuw drie punten pakken.Al werd vanaf de aftrap al snel duidelijk dat dit zo’n avond zou worden... eentje waar werkelijk "niks aan is".We kregen te maken met een elftal vol 17-, 18- en 19-jarige “pubers” die op sommige vlakken nog wel wat opvoeding konden gebruiken. Terwijl de vape nog ergens in het doel lag, floot de scheidsrechter voor het begin.Ook qua opstelling was het weer puzzelen. Vaste doelman Geert Kroeze had zich eerder vorige week te goed laten zien bij het vlaggenschip en mag daardoor nog even bij het eerste blijven. Gevolg: hij mocht vooral níet meedoen bij ’t Twadde, stel je voor dat hij geblesseerd raakt. Met de huidige blessurelijst geen onlogische, maar wel onhandige keuze. Gelukkig was Jesse Kats opnieuw bereid om de handschoenen aan te trekken. En dat deed hij verdienstelijk. Bakkeveen bleek, zoals verwacht, technisch vaardiger. Waar bij de Kompenijsters sommige draaicirkels nog het formaat van een vrachtwagen hebben, tikte de thuisploeg er vrolijk op los. Op kunstgras komt dat toch net wat beter tot zijn recht dan de klassieke lange bal. TFS werd dan ook veelvuldig teruggedrongen op eigen helft.Maar zolang Jesse Kats onder de lat stond, bleef TFS overeind. Met meerdere knappe reddingen en goed mee doen hield hij de nul, voorlopig.Het werd nog lastiger toen Klaas Nijboer volgens de scheidsrechter een doorgebroken speler neerhaalde. Zonder twijfel: tien minuten tijdstraf. Niet veel later kreeg Bakkeveen een vrije trap op een gevaarlijke plek. Je kent het wel een grote muur neerzetten en hopen dat je hem blockt. De bal ging via Jelle Bos, via de paal en uiteindelijk in de handen van Kats. Dezelfde Kats knalde de bal ver naar voren, waar Jorrit Tjassing een sprintduel voor gevorderden uitvocht, won en de bal koelbloedig binnen schoof: 0-1. Compleet tegen de verhouding in, maar o zo lekker en bijna gelijkwaardig met een criminele diefstal. Even later leek het nog mooier te worden toen Frits van der Meer van 30 meter afstand uithaalde, maar zijn inzet spatte uiteen op de lat. In de tegenaanval deed Bakkeveen wat TFS naliet: scoren. 1-1. Kort daarna klonk het rustsignaal.In de rust werden de Kompenijsters voorzien van een bijzonder culinair hoogstandje: gloeiend hete ranja. Ja, echt. Hete ranja. Met hernieuwde energie begon TFS aan de tweede helft. Hein van der Heide nam plaats in de spits en Jehannes Nijboer maakte na blessureleed voorzichtig in het centrum van de verdediging z'n minuten weer. Jesse Kats verruilde zijn keepershandschoenen voor een veldpositie, terwijl Tygo Bron het doel overnam en dat deed hij overigens meer dan prima.TFS kreeg iets meer grip op de wedstrijd en wist zich vaker op de helft van de tegenstander te melden. Maar kansen? Nauwelijks. Alleen Jacco van der Veen kwam dichtbij met een prachtig schot dat nét over de kruising zeilde. Daar tegenover sloeg Bakkeveen toe op het moment dat je het niet wilde: uit een counter werd het 2-1 na een één-op-één situatie met Tygo.