Afgelopen donderdagavond stond voor ’t Twadde de uitwedstrijd tegen Harkema Opeinde 3 op het programma. Op papier vooraf een redelijk gelijkwaardig affiche, maar in de praktijk bleek daar weinig van terecht te komen.
Aan Kompenijster zijde was het weer ouderwets puzzelen. De selectie werd aangevuld met spelers van het 3e én met de semi-Marokkaanse niet spelende farmer Jan Jille de Boer, vooral bekend om zijn strakke mullet en mooie karakter. Helaas bleef tijdelijk het daarbij, want scheidsrechter J.K. van Houten maakte al voor de aftrap duidelijk dat Jan Jille niet mee mocht doen aangezien hij (detail) geen lid is.
Verder stond Hein van der Heide noodgedwongen onder de lat. Daarnaast stond er overigens helemaal geen "onaardig ploegje" binnen de lijnen.
Na het eerste fluitsignaal werd echter al snel duidelijk dat de jonge, frivole spelers van Harkema een stukje makkelijker voetbalden dan de Kompenijsters. Zelfs op het veld of beter gezegd: het akkerland wisten ze elkaar prima te vinden. TFS werd stevig teruggedrongen en mocht Hein bedanken dat het lange tijd 0-0 bleef.
Want even serieus over dat veld…
Dat was werkelijk bizar slecht. Blijkbaar had een complete familie engerlingen het terrein omgetoverd tot landbouwgrond die ieder moment ingezaaid kon worden met mais. Bij deze wensen wij dan ook geen enkele amateurclub ooit engerlingen toe. Werkelijk niemand.
Terug naar de wedstrijd.
Na een minuut of twintig viel alsnog de 1-0 voor de thuisploeg. Meer dan terecht overigens. Toch leek TFS daarna zowaar iets beter in de wedstrijd te komen en begon een aansluitingstreffer zelfs enigszins realistisch te lijken.
Dat gevoel duurde ongeveer 10 minuten.
Vervolgens werd ’t Twadde in een tijdsbestek van korte duur vier keer vakkundig gecounterd en keek het bij rust tegen een pijnlijke 5-0 achterstand aan. Ondanks die tussenstand bleef de sfeer in de kleedkamer wonderbaarlijk goed. Al moet gezegd worden dat maestro Jacco van der Veen zo tureluurs was gevoetbald dat hij duizelig en licht beroerd achterbleef tijdens de ranja.
Nadat de goed fluitende scheidsrechter Van Houten de kleedkamer binnen stapte dan Jan Jille de Boer toch wel mee mocht doen, waarvoor dank. Begon TFS met frisse moed aan de tweede helft, maar duidelijk was wel dat er deze avond weinig te halen viel. Harkema bleef vrolijk doorgaan en de score liep verder op.
Het absolute hoogtepunt aan Kompenijster zijde kwam uiteindelijk van Jesse Kats. Vanaf een meter of twintig haalde hij verwoestend uit en joeg de bal snoeihard in de kruising. Een goal waar zelfs bij een 9-1 stand nog even voor gejuicht mocht worden en beloond werd met de kreet "'t kin noch!!!"
Toch bepaalde Jesse daarmee direct ook de eindstand: 9-1.
Een avond om snel te vergeten dus, al zal het veld waarschijnlijk nog langer in het geheugen blijven hangen dan de uitslag zelf.
Dinsdagavond wacht alweer een nieuwe uitdaging, wanneer ’t Twadde afreist naar de veteranen van ONT 4.
Reactie plaatsen
Reacties