Nadat we vorige week in de Wilp 3 punten pakten, waren we er opgebrand om deze week weer een goed resultaat neer te zetten.
We speelden tegen FC Surhústerfean 7, op papier een middenmoter, maar in de kelderklasse zegt dat niet zo veel.
We mochten weer om 12:30 uur aantreden; een boterham mee op de fiets dit keer en op naar het sportpark. Het team werd vandaag versterkt vanuit het 2e doormiddel van Frits, Klaas, Nyk en Tygo, dit omdat er een aantal mensen afwezig waren door blessures, ziekte of andere verplichtingen. Mooi dat we elkaar zo kunnen helpen.
Ronald had zijn boombox weer mee en de sfeer door o.a. het clublied van TFS 3 was weer uitstekend. Wim had deze week nieuwe schoenen gekregen van zijn zoon Willem. Ik denk dat dit de laatste keer is geweest dat Willem dit mocht doen. Wim zag je al overal op het veld, maar nu helemaal: met zijn knalgele schoenen is hij niet meer te missen. Keurige keuze, Willem! Binnen het team hebben we nog iemand met zulke schoenen, maar dan groen, alleen blijven die tot nu toe verstopt in de tas.
Nadat boer Siemen ook was omgekleed, kon de wedstrijd beginnen. Siemen kwam vijf minuten voor de wedstrijd nog aanlopen; hij had net een nieuw lammetje op de wereld gebracht. Prima excuus. Jelle was vandaag scheidsrechter en dat deed hij weer zoals we van hem gewend zijn: super.
Super begon onze wedstrijd niet. Met nog geen minuut op de klok stonden we al 0-1 achter. Tygo, onze invalkeeper — waar we overigens heel blij mee zijn — moest nog even wakker worden, leverde de bal zo in bij de spits en na wat gerommel lag hij in het netje. Jammer, niks aan te doen. Koppen omhoog en door, zou je zeggen. Dit dacht de tegenstander blijkbaar ook. Binnen enkele minuten kwam er een aanval over links, de bal kwam voor en werd weer binnen gelopen: 0-2. Dit was even zuur en hier hadden we niet op gerekend. We kwamen ook niet echt lekker in de wedstrijd. Ronald ook niet: hij moest de strijd na 30 minuten staken door een knieblessure. Direct daarna kwam ’T Fean op 0-3 door een klutsgoal. Klaas en Fokke waren beiden de bal kwijt en helaas had een speler van ’T Fean hem sneller gevonden, waarna hij hem binnen kon tikken.
Vlak voor rust werd alles nog erger door een kopgoal van een man die ook wel bij “Grootegast” kon gaan voetballen, dit omdat hij “groot” is en niet van de bal was te krijgen door Fokke, die maar 1.78 m is. 0-4 bij rust. De thee smaakte dit keer minder lekker.
We gingen in totaal drie keer wisselen. Sybren had familieverplichtingen en ging ervandoor. Met Jelle op zijn plek begonnen we met goede moed aan de tweede helft. ’T Fean had ook een paar keer gewisseld en ik weet niet aan welke wissel het precies lag, maar we zaten beter in de wedstrijd en kregen zelfs een paar kansen. We hadden afgesproken eerder druk te zetten en ook dat werkte beter. We maakten zelfs een doelpunt: Tjeerd schoot de bal goed in na een mooie voorzet, ik geloof van Frits, maar weet het niet zeker. Goed voor het moraal in ieder geval.
Daarna gingen we opnieuw op zoek naar een goal. Helaas was het ’T Fean dat hem vond: na een corner werd de bal weer ingekopt, 1-5. Daarna gebeurde er niet extreem veel meer. Er was nog een klein opstootje waarna twee man even tien minuten moesten afkoelen langs de kant. Wim kreeg nog een paar grote kansen, maar deze gingen ver naast. Blijkbaar moest hij nog wennen aan zijn nieuwe schoenen.
Samengevat was dat ook wel een beetje de conclusie van de dag: we moesten allemaal wennen aan de schoenen van Wim. Hier hebben we nu veertien dagen de tijd voor en dan mogen we weer aan de bak, uit tegen Houtigehage, de strijd om de laatste plek in de competitie.
Tot dan!
Reactie plaatsen
Reacties