Na de deceptie van vorige week stond er dit weekend weer een zware dobber op het programma: RWF 4, de koploper van de competitie. RWF, de club waar de vedetten Vd Schaaf en Postma hun voetbalcarrière zijn begonnen. Na een paar jaar gevoetbald te hebben op sportpark Boskdobbe maakten ze de transfer naar TFS 3, waar ze nu wekelijks hun voetbalkunsten tonen aan het publiek.
Vandaag hadden we een paar jokers uit de doos gehaald. Jeff werd afgelopen donderdag gecontracteerd om even terug te keren naar zijn oude team. Jeffrey besloot ook mee te doen aan de nieuwe trend en had roze schoenen gekocht; de goedkoopste die er waren, vertelde hij, en dat snappen we. Als laatste joker hadden we Willem ingeschakeld. Centraal achterin, samen met Sybren, en met Jeff op goal moesten zij de kwelgeesten worden van de aanval van RWF én de bouwstenen voor een vloeiende counter.
De mannen met de dubbele namen waren allen afwezig: Jakob Jan en Rienk Jan waren geblesseerd en Folkert Sjoerd lag aan de Turkse Costa Brava voor een welverdiende vakantie. Siemen schitterde ook nog in afwezigheid door drukte op de boerderij.
Om 14:30 uur, onder het genot van een heerlijk voorjaarszonnetje en met meer publiek dan we gewend zijn, werd er afgetrapt. Waar het normaal een uitdaging is om iemand een vlag in de hand te drukken, was er dit keer zowaar iemand vrijwillig: Jelle had de hele nacht bij Tante Sientje op bezoek geweest en voelde zich nog niet in staat om te voetballen.
We begonnen dit keer sterk aan de wedstrijd. Er werd gestreden voor elkaar en om de bal, en wat RWF ook probeerde: ze stuitten steeds op onze verdediging of op Jeff. De backs Arie en Fokke zaten er ook lekker in; lastig te passeren en waar nodig met goede rugdekking. De grootste kans voor RWF ontstond door een klein foutje van onze centrale verdediger, maar Jeff haalde de bal met een beestachtige redding uit de hoek. Toch lekker, zo’n keeper met deze kwaliteiten op goal, overigens niet ten nadele van de keepers die we er anders op hebben, want daar zijn we ook blij mee.
Zelf wisten we niet veel kansen te creëren in de eerste helft. Ondanks dat we goed stonden, werden we niet echt gevaarlijk. Het was wachten op een counter of een foutje van hun kant. Bij RWF zagen we de frustratie langzaam toenemen. Bijna rust, en nog steeds stond er 0-0 op het scorebord. Nog een laatste schrikmomentje voor het rustsignaal toen Sybren een bal op de elleboog kreeg in het strafschopgebied, maar gelukkig oordeelde scheidsrechter Jelle dat er geen opzet in het spel was.
Tijdens de rust werd er drie keer gewisseld. Arie had familieverplichtingen, Herre mocht even extra rusten en bij Stijn was de tank na 45 minuten strijden op het middenveld leeg. Een mooie progressie voor deze jongeman, want vorige week moest hij na 20 minuten al aan de beademing. Ze werden vervangen door Hein, Klaas en Tygo. De laatste twee heren hadden eerder op de dag al van RWF 3 gewonnen en wilden dit kunstje graag nog een keer herhalen. Jelle voelde zich nog steeds niet in staat om te voetballen en ging nog een helft vlaggen, dit deed hij overigens best goed.
RWF had ook gewisseld en bracht een paar snelle en goed voetballende mannen in. We hadden het hier zichtbaar moeilijk mee, maar we hielden goed stand. Met Klaas en Tygo op het middenveld kwamen we wat meer op de helft van de tegenstander en kregen we zelfs een paar kleine kansen.
Na 65 minuten zag je de vermoeidheid toenemen. Het speelveld werd groter en er werden meer foutjes gemaakt. Ook Fokke had soms wat meer tijd nodig dan er was, en zo werd RWF gevaarlijk. Dit ging nog net goed, maar toen we direct opnieuw een klein foutje maakten, wist RWF wél te scoren. Je voelde en hoorde de opluchting. Zo blij als RWF was, hebben we dit jaar nog geen enkele club gezien bij een goal tegen ons. Een mooi compliment, voor wat het waard is.
Na de 0-1 waren we nog niet uit het veld geslagen. Tjeerd maakte een paar mooie acties en Klaas was nog een paar keer gevaarlijk, maar de bal verdween in de handen van de keeper of over de achterlijn.
In de 80e minuut verdween ons laatste hoop op een stunt. Ronald, die vandaag geen schot had gelost op de goal van de tegenstander, vloerde zijn collega-spits net buiten het strafschopgebied, recht voor de goal. Ondanks een muur met vijf helden werd de bal hard en met veel nauwkeurigheid in de hoek geplaatst: 0-2.
Geen stunt vandaag, maar wel een beter gevoel dan de afgelopen weken en dat is ook veel waard. Tijdens de derde helft werd er onder het genot van een drankje en een hapje, verzorgd door Ronald, nog lang nagepraat over wat er goed ging en wat er beter kon. Een mooie middag op het sportpark!
Volgende week staat Waskemeer 5 uit op het programma. Ik kan me geen wedstrijd herinneren waarin we daar goed gespeeld hebben, maar we gaan in ieder geval met een positief gevoel die kant op…..
Reactie plaatsen
Reacties